Πού θα βρεις δουλειά στην Ευρώπη (γιατί για Ελλάδα άσε καλύτερα)

Χιλιάδες Έλληνες νεαρής ηλικίας προσφεύγουν στις υπηρεσίες της ευρωπαϊκής διαδικτυακής πύλης εύρεσης εργασίας, αναζητώντας μία θέση στον ήλιο.
Από την άλλη, στο σύνολό τους οι Ευρωπαίοι πολίτες εμφανίζονται απρόθυμοι να αναζητήσουν εργασία μακριά από τη χώρα τους, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία του Eures, του διαδικτυακού οργανισμού εύρεσης εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για τις 862 814 κενές θέσεις εργασίας και 22.730 εργοδότες που έχουν δηλωθεί στο δίκτυο, αντιστοιχούν μόνο 551.198 βιογραφικά εργαζομένων που ζητούν εργασία.
Σε ότι αφορά τους Έλληνες, πάνω από 12.000 αιτήσεις έχουν αποσταλεί την τελευταία διετία στο δίκτυο Eures (European Employment Services), από συντοπίτες μας, οι οποίοι ζητούν εργασία σε ευρωπαϊκές χώρες. Οι αιτήσεις αυτές (περίπου 12.500) δεν αφορούν μόνο σε ανέργους αλλά και σε εργαζόμενους σύμφωνα με τον διοικητή του ΟΑΕΔ κ. Βασίλη Κικίλια.
Η τάση που προκύπτει από τα στοιχεία του Eures είναι ότι οι κάτοικοι των χωρών από τις οποίες έχει περάσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναζητούν όλο και πιο πολύ δουλειά μακριά από την πατρίδα τους.
Τα βιογραφικά από τη Λετονία, η οποία έχει πληθυσμό περίπου 3 εκατομμύρια, είναι περισσότερα από αυτά της Ελλάδας, ενώ οι Ούγγροι που αναζητούν δουλειά μέσω του Eures είναι διπλάσιοι αν και ο πληθυσμός των δύο χωρών είναι περίπου ο ίδιος. Ανάλογη είναι η εικόνα της Ρουμανίας αφού ο πληθυσμός της είναι διπλάσιος αλλά τα βιογραφικά των Ρουμάνων στο Eures είναι τριπλάσια από αυτά των Ελλήνων.
Σημειώνεται ότι όπως προκύπτει από την ιστοσελίδα, υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση για εργαζόμενους στον τομέα των πωλήσεων, του καθαρισμού και των εστιατορίων.
Επίσης, οι εργοδότες στις περισσότερες χώρες δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό για θέσεις εργασίας που απαιτούν εξειδικευμένες τεχνικές και διοικητικές δεξιότητες.
Ο ιστότοπος περιλαμβάνει και πληροφορίες για τις συνθήκες διαβίωσης και τις εργασιακές συνθήκες στις 31 χώρες.
Το ελληνικό παράδοξοΖητείται θυρωρός με πτυχίο ΑΕΙ. Ναι, σωστά διαβάσατε. Ενώ στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας η συχνότερα απαιτούμενη προϋπόθεση είναι οι ικανότητες των υποψηφίων, η επάρκεια και η προϋπηρεσία, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και του νεοπλουτισμού, μία επιχείρηση ζητά θυρωρό με πτυχίο… Πανεπιστημίου.

Στην Ελλάδα υπάρχει προσφορά για 778 θέσεις εργασίας, οι οποίες αφορούν κυρίως παροχή υπηρεσιών, (τουριστικά επαγγέλματα, υπάλληλοι γραφείου κλπ) ενώ οι υπόλοιπες ειδικότητες σχεδόν απουσιάζουν.
Σύμφωνα με στελέχη του ΟΑΕΔ, οι άνεργοι ή μερικώς απασχολούμενοι που ζήτησαν το 2010 πληροφορίες για διαμονή και εργασία σε χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου ήταν σχεδόν διπλάσιοι σε σχέση με το 2009 και τρεις φορές περισσότεροι σε σχέση με το 2008.
Ο ΟΑΕΔ παρέχει πληροφορίες για τις προς πλήρωση θέσεις εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο http://www.oaed.gr/Pages/SN_73.pg, ενώ οι ενδιαφερόμενοι να εργαστούν εκτός Ελλάδος μπορούν να αναζητούν θέσεις απασχολήσεως στις ιστοσελίδες του Eures στο
http://ec.europa.eu/eures/home.jsp?lang=el
Θέλετε να γίνετε διευθυντής;


Αν μπορείτε να σταδιοδρομήσετε ως διευθυντής ή ανώτερος τμηματάρχης επιχείρησης, ο παράδεισος των διευθυντών φαίνεται να είναι η Βρετανία, αφού ζητούνται, ούτε λίγο ούτε πολύ, 15.965 ανώτερα και ανώτατα στελέχη. Μάλιστα οι μισθοί που προσφέρονται είναι εξαιρετικά δελεαστικοί, και συχνά φτάνουν τις 30-40.000 λίρες τον χρόνο, δηλαδή 45-60.000 ευρώ ετησίως.
Ακόμη μεγαλύτερη ζήτηση έχουν στο Ηνωμένο Βασίλειο οι manager εστιατορίων και ξενοδοχείων, με χαμηλότερες όμως αμοιβές που κυμαίνονται μεταξύ 15-30.000 ευρώ τον χρόνο. Οι κενές θέσεις ξεπερνούν τις 50.000.
Αντίθετα, … σχεδόν μηδενική ζήτηση έχουν οι διευθυντές στη Γερμανία, όπου όμως ζητείται επικεφαλής σχεδιασμού από αυτοκινητοβιομηχανία με μισθό 80-90.000 ευρώ ετησίως.
Γενικά, ελάχιστη ζήτηση έχουν οι ανειδίκευτοι εργάτες, με την προσφορά εργασίας μην ξεπερνά τις λίγες δεκάδες θέσεις σε κάθε χώρα, προφανώς λόγω της υπερπροσφοράς ανειδίκευτης εργασίας από μετανάστες που προέρχονται από τον Τρίτο Κόσμο.
Κάθε χρόνο, ομάδες του Eures σε ολόκληρη την ΕΕ διοργανώνουν εκατοντάδες «Ευρωπαϊκές Ημερίδες Εργασίας», που αποτελούν την καλύτερη ευκαιρία για όσους θέλουν να προσλάβουν προσωπικό, να συναντήσουν εργοδότες, να συζητήσουν τα σχέδιά τους με κάποιον από τους Συμβούλους Eures ή να μάθουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίον μπορεί να τους βοηθήσει η ΕΕ.
Για παράδειγμα, οι σύμβουλοι Eures από τη Γερμανία πρόσφατα παρατήρησαν, ότι κάθε χρόνο πολλές προσφερόμενες θέσεις εργασίας εξακολουθούν στον τουριστικό τομέα της Ελβετίας εξακολουθούν να παραμένουν κενές και έτσι προτρέπουν τους Γερμανούς ανέργους να εκμεταλλευτούν τα κοινά στοιχεία της γλώσσας και της κουλτούρας και να αναζητήσουν εργασία στην Ελβετία.
Διασυνοριακή αγορά εργασίας
Η Eures διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις παραμεθόριες περιοχές, όπου η διασυνοριακή μετακίνηση των εργαζομένων είναι μεγάλη. Σε περισσότερους από 600.000 εργαζομένους που ζουν σε μία χώρα της ΕΕ και εργάζονται σε μία άλλη εφαρμόζονται διαφορετικές εθνικές πρακτικές και νομικά συστήματα. Οι εργαζόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν με ειδικούς συμβούλους οι οποίοι παρέχουν ειδικές συμβουλές και καθοδήγηση σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους.
Ασφαλιστικά δικαιώματα

Από την 1η Μαΐου 2010 τέθηκαν σε ισχύ νέοι κανονισμοί για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη. Έτσι τέθηκαν κανόνες που διασφαλίζουν ότι οι μετακινούμενοι εργαζόμενοι δεν χάνουν τα δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισής τους όταν μετακινούνται εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας.
40 εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν νέες θέσεις εργασίας το περασμένο έτος, μεσούσης της κρίσης, ενώ ο αριθμός των ατόμων που βρήκαν εργασία αυξήθηκε κατά 8% στο δεύτερο τρίμηνο του 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eures.

πηγή: zougla.gr

Lol! Tο ανέκδοτο της ημέρας #3

Τελικά είναι όλα θέμα παρουσίασης:


Υπάλληλος: Με συγχωρείτε Κύριε Διευθυντά, μπορώ να σας μιλήσω;
Διευθυντής: Βεβαιότατα, έλα στο γραφείο μου.


Υ. Όπως γνωρίζετε είμαι στην εταιρεία εδώ και δέκα χρόνια.
Δ. Ναι, το ξέρω.


Υ. Δεν θα σας το πω δια της πλαγίας οδού, αλλά θα μπω κατ' ευθείαν στο θέμα....

Ζητάω αύξηση του μισθού μου. Υπάρχουν τέσσερις εταιρείες που με κυνηγάνε, αλλά ήθελα πρώτα να μιλήσω σε σας.

Δ. Αύξηση;;; Θα ήθελα να σου δώσω αύξηση, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.

Υ. Καταλαβαίνω τη θέση σας, και γνωρίζω την υφιστάμενη ύφεση που έχει αρνητικό αντίκτυπο στις πωλήσεις, αλλά πρέπει να λάβετε όμως υπόψιν σας την αφοσίωσή μου και τη σκληρή μου δουλειά επί δέκα χρόνια στην εταιρεία.

Δ. Λαμβάνοντας υπόψιν μου αυτά που μου λες τελικά θα σου δώσω την αύξηση δεκαπέντε τοις εκατό και πέντε μέρες επί πλέον άδεια τον χρόνο. Πώς σου φαίνεται, είσαι ικανοποιημένος;
Υ. Συμφωνώ. Είμαι πολύ ικανοποιημένος και σας ευχαριστώ.

Δ. Πριν φύγεις, όμως, πες μου αν θες, ποιες είναι οι εταιρείες που τρέχουν από πίσω σου;
Υ. Είναι η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΕΥΔΑΠ και η Τράπεζα για το δάνειό μου...

Μη μου πατάς τον (Πάγ) καλο...

Όλοι ασχολήθηκαν με το Θεόδωρο Πάγκαλο και τις δηλώσεις του στους φοιτητές. Ας πω κι εγώ τη μπαρούφα μου. Που κάποιες φορές (σπανιότατα), δεν είναι τόσο μπαρούφα.

Μάθαμε λοιπόν πως την επανάσταση την έκαναν κάποιοι αδαείς χωριάτες που δε γνώριζαν ελληνικά. Ενδιαφέρουσα άποψη. Εν μέρει μάλιστα έχει κι ένα δίκιο. Πολλοί από τους ήρωες της επανάστασης μιλούσαν φαρσί τα αρβανίτικα και για τα ελληνικά ήθελαν βοήθεια από Linguaphone. Δεν ξέρω γιατί θα πρεπε να ντρέπονταν γι αυτό. Κατάγομαι από μια περιοχή της Ελλάδας, πολύ κοντά στον τόπο καταγωγής του Θεόδωρου (που αν δεν απατώμαι είναι αρβανίτης και ο ίδιος). Στα χωριά εκεί μιλούσαν μόνο αρβανίτικα, μέχρι πρόσφατα, την έλευση του Βενιζέλου -που αποφάσισε να τους εξελληνίσει ας πούμε "βιαίως". Δε νοιώθω λιγότερο Έλληνας, είναι αλήθεια.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Προφανώς Θεόδωρε δεν έχεις πάει στην Αστόρια στη Νέα Υόρκη για να ακούσεις τα αλαμπουρνέζικα ελληνικά που μιλάνε. Μια φορά σε ένα αγώνα μπάσκετ μεταξύ πιτσιρικάδων στην αλάνα άκουσα έναν ομογενή να προτρέπει τον αντίπαλο να σηκωθεί από το χώμα μετά από ένα σκληρό τζαρτζάρισμα. "Σήκω πάνω, γιου ...θίατερ". Είναι έλληνες αυτοί; Πώς τολμάνε να λένε πως είναι πατριώτες; Πώς τολμάνε να ακούνε Καζαντζίδη και να δακρύζουν;


Το θέμα με το 1821 είναι πως οι τύποι αυτοί, αυτοί οι περίεργοι αργόσχολοι μαλακοπίτουρες, που δεν είχαν τι να κάνουν και οργάνωναν επαναστάσεις - άνετα οι Τούρκοι θα τους αποκαλούσαν "τρομοκράτες" στις μέρες μας-, κάποια στιγμή τα πήραν κρανίο κι αποφάσισαν να αποκτήσουν εθνική και ταξική συνείδηση. Μπορεί να μιλούσαν αλβανικά καλύτερα κι από τον Μπερίσα, αλλά είχαν ένα βίτσιο: Υψωναν την ελληνική σημαία πιο ψηλά από την ημισέληνο. Κι όχι την αλβανική.

Γιατί την ελληνική σημαία, θα μου πεις τώρα. Με συγχωρείτε, φίλοι έλληνες πολίτες αλβανικής καταγωγής και αλβανοί γενικώς, αλλά πιστεύω πως η ελληνική σημαία είναι σαφώς ανώτερη ως design. Το γαλάζιο είναι πιο σικ, άσε που κάνει και κοντράστ στο πεδίο της μάχης. Ειδικά δε μπροστά στην τουρκική ημισέληνο. Τι να έβαζαν, την αλβανική με το κατακόκκινο φόντο και τον μαύρο αετό; (έλεος, μαύρο με κόκκινο δεν ταιριάζει καθόλου). Κατ'αρχήν δε θα ξεχώριζαν τα στρατεύματα. Πάνω στον αχό της μάχης, αν μάλιστα έχεις φάει δυο τρεις μπούφλες στο μάτι, άνετα μες στη θολούρα παίρνεις την αλβανική σημαία για τουρκική - με ολέθρια φυσικά αποτελέσματα για σένα.

Όσο για τους θούριους και τα ρητά του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και της λοιπής ...συμμορίας των "τρομοκρατών" υπέρ της λευτεριάς, εννοείται πως ήταν καθαρά μαρκετινίστκα τρικ. Διότι μπορεί να ήταν αρβανίτες, αγράμματοι, λιγούρια, αδαείς και λοιπά, αλλά στο μάρκετινγκ έσκιζαν. Πιο πιασάρικο σλόγκαν από το "Ελευθερία ή Θάνατος" δε μπορούσαν να βρουν. Τύφλα να χει το "Τυχαίο - Δε νομίζω". Άσε που η ανατίναξη των χριστιανών στο Κούγκι, ήταν πραγματικά ένα από τα πιο επιτυχημένα events στην ιστορία. Ανώτερο κι από τις εκδηλώσεις που οργάνωνε ο Κακλαμάνης την Πρωτοχρονιά στο Σύνταγμα.

Όλα αυτά βέβαια τα λέω, όπως καταλαβαίνετε, προς επίρρωσιν όσων είπε ο μέγας Θεόδωρος Πάγκαλος - ο Λέννι ο βρωμόστομος της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Εύγε Θεόδωρε για το μάθημα ιστορίας που μας έδωσες.

Το μόνο κακό Θεόδωρε, είναι πως οι Ελληνες εσχάτως μαθαίνουμε όλοι Αγγλικά. Και συνεννοούμαστε όλο και περισσότερο στη νέα μητρική μας γλώσσα. Κινδυνεύουμε λοιπόν να συμπεριληφθούμε κι εμείς στους αδαείς που δεν ξέρουν καλά την mother language. Όσο όμως πιο αμερικανάκια γινόμαστε, τόσο φαίνεται να μοιάζουμε σ' εκείνους τότε. Μπορέι να μην ψάχνουμε καριοφίλια, όμως το χέρι μας το έχει πιάσει φαγούρα τελευταία κι έχουμε μια περίεργη όρεξη για φάπες σε πολιτικούς που μιλάνε τα ελληνικά καλύτερα. Για κοίτα πράγματα...

(ελπίζω να μην παρεξηγήθηκαν οι φίλοι από την Αλβανία για τα σχόλια για τη σημαία. Είπαμε, μπαρούφες λέω...)

Εφημερίδες: Οι κυκλοφορίες των κυριακάτικων την Πρωτοχρονιά

Στα ίδια (χαμηλά) επίπεδα με αυτά του τριημέρου των Χριστουγέννων κινήθηκαν οι κυκλοφορίες των κυριακάτικων εφημερίδων και τις αργίες της Πρωτοχρονιάς.
Στο σύνολο τους πούλησαν 43.700 φύλλα περισσότερα και σε αυτό βοήθησε η εντυπωσιακή άνοδος της Real News που αύξησε την κυκλοφορία της κατά 35.290 φύλλα σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα(101.880).
Αναλυτικά και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των πρακτορείων πανελλαδικά στην πρώτη θέση της κυκλοφορίας βρέθηκε η Καθημερινή με 131.610 φύλλα, με δεύτερο το Βήμα που πούλησε 119.500 φύλλα και τρίτο το Πρώτο θέμα με 111.200 φύλλα. Ακολουθούν: Εθνος (107.570), Ελευθεροτυπία (106.810) και Real News (101.880).
Πολύ κάτω από τις....100.000 και κάτω από τις 50.000 φύλλα βρίσκονται: Ελ. Τύπος (39.610), Espresso (31.540), Ριζοσπάστης(13.880) Αποκαλύψεις (12.380, Το Παρόν (11.010).
Το τελευταίο φύλλο της Veto πούλησε μόλις 8.110 φύλλα…

Λεφτά θα υπάρχουν (λέμε τώρα). Δουλειές θα υπάρχουν;

Σε πρωτοφανή πακέτα κινήτρων ενδεχομένως να στραφεί η Fed προκειμένου να ενισχυθεί ο ρυθμός ανάκαμψης της αμερικανικής οικονομίας και να κλείσει η τεράστια ψαλίδα της ανεργίας που πλήττει 15 εκατομμύρια Αμερικανούς και δεν έχει υποχωρήσει παρά τα γενναία κίνητρα που έχει δώσει μέχρι σήμερα η κεντρική αμερικανική τράπεζα.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Bloomberg News, η ανεργία δεν θα υποχωρήσει φέτος κάτω από τα επίπεδα του 9,4% που ήταν τον Μάιο 2009, ενώ οι οικονομολόγοι που συμμετείχαν εκτιμούν ότι τον Δεκέμβριο μειώθηκε στο 9,7% από 9,8% που ήταν τον Νοέμβριο.
Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίασης της Fed που δόθηκαν την Τρίτη στη δημοσιότητα, η κεντρική αμερικανική τράπεζα σημειώνει ότι ο ρυθμός ανάκαμψης αναμένεται «να διατηρηθεί σε μέτρια επίπεδα, ενώ η ανεργία και ο πληθωρισμός θα αποκλίνουν για κάποιο διάστημα από τους στόχους της επιτροπής».

Η υπογράμμιση δική μου για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Οι στρατιές ανέργων μεγαλώνουν και θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν, ακόμα κι αν φανεί το πρώτο αμυδρό φως στο βάθος του οικονομικού μας τούνελ. Μην περιμένεις από τον εργοδότη να ξυπνήσει μια ωραία ημέρα και να πει "φέρτε μου ακόμα δέκα μισθούς να πληρώνω", από τη στιγμή που πιστεύει πως μπορεί να ξεζουμίσει τους υπαλλήλους που ήδη έχει κι όποτε του κάνουν κόνγξες να τους αντικαθιστά εύκολα με άλλους. Στις ΗΠΑ έλαβαν το μήνυμα. Στην Ελλαδα, θα περιμένουν πρώτα οι πολιτικοί να δουν μερικά ακόμα χέρια να έρχονται καταπάνω τους; 

Δε βγαίνει ρε παιδιά, δε βγαίνει...Μπατίρης είναι ο άνθρωπος...

Γνωστός εκδότης περιοδικών, με μεγάλη προβολή από την τηλεόραση, παραμονές του νέου χρόνου έκανε 5 - 7 απολύσεις, επικαλούμενος οικονομικούς λόγους.
Στη συνέχεια όμως, αποφάσισε να πάει να… ξεσκάσει στη Νέα Υόρκη, με τη σύζυγο τα παιδιά και τη… Φιλιππινέζα! Δεν είναι πλάκα. Εθεάθησαν όλοι μαζί στην 5η Λεωφόρο...

newpost.gr

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς...

Κάπου πήρε το αυτί μου στις σκουπιδο-ειδήσεις των 8 για πρωτοβουλίες της φιλεύσπλαχνης μαμάς μας, της Ευρώπης, ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό που αυτή επιφέρει.


Με το παρντόν, αλλά έχει γίνει κάποιο λάθος.
Αν κάποιος πρέπει να νοιώθει αποκλεισμό αυτοί είναι οι πλούσιοι. 80 εκατομμύρια φτωχοί υπολογίζονται στην Ευρώπη. Από αυτούς, τα 9 περίπου πρέπει να είναι οι Ελληνες. Για ποιό αποκλεισμό μιλάμε; Αφού εμείς είμαστε οι πολλοί...

Μην τρελαθούμε κι όλας δηλαδή. Να πάνε οι ψυχολόγοι της Ευρώπης να βοηθήσουν τους λεφτάδες, που ζουν αποκλεισμένοι σε κάτι ορεινά κράκουρα, σε ανηφοριές του Διονύσου, σε μαχαλάδες της Εκάλης, σε υψίπεδα της Ανω Βούλας και της Ανω Γλυφάδας. Μόνοι, μέσα σε κάτι δέντρα, σαν τον Τάσο με τη Γκόλφω. Με παρέα κάτι σκυλιά με περμανάντ... Χάλια μαύρα.

Ο θούριος του Μίκη βρήκε επιτέλους νόημα. Eίμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς νεόπτωχοι. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται. Γίναμε επιτέλους πολλοί...Το θέμα είναι, θα το καταλάβουμε ποτέ;

Αγιε μου Βασίλη, στείλε μου ένα ABS για το νευρικό μου σύστημα...

Κτίριο ΙΚΑ Αγίας Παρασκευής, επί της Μεσογείων, ώρα 10 το πρωί:
“Δεν αντέχω άλλο! Έχουν παίξει τα νεύρα μου! Πόσους νομίζουν ότι μπορώ να βλέπω σε μια μέρα; Μου έβαλαν άλλους σαράντα για ραντεβού σήμερα! Τι είμαι εγώ, ρομπότ; Τι περιμένει το κράτος να το σώσω εγώ; Δεν αντέχωωωωωω”. Ο γιατρός του ΙΚΑ πέρασε κατεβαίνοντας τα σκαλιά μπροστά μου σαν σίφουνας, παραληρώντας κατακόκκινος με τις φλέβες του λαιμού του τσίτα από τις φωνές. Από πίσω δυο συνάδελφοί του έτρεχαν να τον φέρουν στα συγκαλά του. Ο κόσμος είχε στο μεταξύ παγώσει. Εκεί που τσακώνονταν έξαλλοι στα γκισέ (πρωτότυπο;) είχαν ξαφνικά καταπιεί τη μιλιά τους. Άκρα του τάφου σιωπή. Μη φάνε και καμιά σφαλιάρα από τον τρελό, θα σκέφτηκαν. Κρατήθηκα να μη χαμογελάσω, καθώς η σκηνή μου θύμισε αφόρητα την σκηνή από το κλασικό “η δε γυνή να φοβείται τον άντρα”: Ο Κωνσταντίνου να κατεβαίνει φουριόζος τα σκαλιά του σπιτιού με τη βαλίτσα στο χέρι, γρυλίζοντας “διαζύγιοοοοοοοοο”.

Τα νεύρα σπασμένα. Όλοι μας έχουμε ένα χειρόφρενο στο νευρικό μας σύστημα, ένα ABS. Όταν η ψυχική μας ηρεμία γλιστράει προς την τρέλα, το ABS ενεργοποιείται για να μας συγκρατήσει από το ρεζιλίκι. Τι ήταν λοιπόν εκείνο που έκανε αυτό τον καρδιολόγο να τινάξει τα καπάκια και να τιναχθεί στην έξοδο σαν τρελό φορτηγό μες στον κόσμο;

Η πρώτη σκέψη, η κακή. Ο διάβολος μέσα σου μιλάει πάντα πρώτος: Του έστειλαν 40 ανθρώπους μέσα σε μια μέρα και τρελάθηκε, γιατί τόσο καιρό είχε μάθει να τα ξύνει. Όποιος έχει πολεμήσει στα χαρακώματα του ιδιωτικού τομέα, ξέρει πως το να διαμαρτυρηθείς για “υπερβολική δουλειά” είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο. Γιατί απλά μένεις χωρίς δουλειά. Απολύεσαι επί τόπου. Από το 2001 και μετά, όσοι παραιτούνταν στο έντυπο που εργαζόμουν, δεν έδιναν τη θέση τους σε άλλον. Δεν ερχόταν αντικαταστάτης. Τη δουλειά του τη μοιραζόμαστε εμείς. Φτάσαμε εν έτει 2007 έξι συντάκτες να αντικαθιστούν πέντε απολυμένους, με υπερωρίες που δεν πληρώνονταν, σαββατοκύριακα που δεν πληρώνονταν... Οι αρχισυντάκτες (κι εγώ ανάμεσά τους) έγραφαν μέχρι και τα ζώδια. (α προ πο: Mην κοιτάτε ποτέ στα περιοδικά πόσοι γράφουν. Τα περισσότερα ονόματα είναι ψευδώνυμα. Πέντε άτομα γράφουν για εικοσιπέντε. Εγώ μόνο είχα 3 ψευδώνυμα). Οι λέξεις “βλαπτική μεταβολή όρων εργασίας” κι όλα όσα γράφουν οι συμβάσεις της ΓΣΕΕ και των υπουργείων ήταν για να γελάνε οι εργοδότες μας. Καλά καλά ούτε απεργίες δεν κάναμε.

Και τώρα η ώρα της καλής σκέψης. Εξαιρετική η ιδέα του υπαλλήλου του Στρος Καν Γώργου Παπανδρέου να μειώσει το δημόσιο τομέα κατά το ένα πέμπτο. Μόνο που κάτι δεν πάει καλά στο σκεπτικό. Κυρίως γιατί είμαστε όλοι πεπεισμένοι ότι οι υπάλληλοι φεύγουν από τα παράθυρα, χωρίς να υπάρχει προηγούμενα πρόβλεψη για το κενό που αφήνουν. Ψελλίζοντας υπνωτισμένοι το μάντρα “περικοπή εξόδων, περικοπή εξόδων” ψάχνουμε όλοι με απελπισία την άδεια τσέπη του κράτους, μπας και γεμίσει. Τι γίνεται όμως με την εξυπηρέτηση των πολιτών; Χέστηκε η Φατμέ. Όσο πάμε και βουλιάζουμε σε μια τριτοκοσμική κατάσταση (λες και δεν είμαστε τριτοκοσμικοί ήδη) όπου οι ουρές στα γκισέ θα είναι πια τόσο συχνές που δε θα ασχολείται πλέον ούτε ο Αυτιάς. Και οι τσακωμοί θα είναι πλέον μέρος της  ρουτίνας μας. Τις προάλλες βρέθηκα ξανά σε μια δημόσια υπηρεσία, με μια μόνο άσχετη πιτσιρίκα υπάλληλο (από μετάταξη; από μετάθεση;) να προσπαθεί να εξυπηρετήσει τον κόσμο. Το μόνο που έκανε ήταν να γυρίζει και να ρωτά τον "παλιό", έναν φιλότιμο γκριζομάλλη που στεκόταν πίσω της πνιγμένος σε χαρτιά, ο οποίος προσπαθούσε να συμβουλέψει εκείνη για το τι θα κάνει, ενώ παράλληλα εξυπηρετούσε κι άλλους δυο.

Μαθαίνω πως μια από τις πρώτες υπηρεσίες που έχουν χτυπηθεί καίρια είναι ο ΟΑΕΔ. Ο Οργανισμός που χτίστηκε τόσο φιλόδοξα, καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Πριν πολλά χρόνια, επί Ρέππα ακόμα (μιλάμε για εποχή Σημίτη) ο ΟΑΕΔ προσπάθησε να αλλάξει μορφή. Σκοπός του η “εξατομικευμένη προσέγγιση”, ένας υπάλληλος δηλαδή θα παρακολουθούσε και θα κρατούσε φάκελο για την πορεία κάθε ανέργου. Θα τον βοηθούσε να καταρτισθεί, θα τον έφερνε σε επαφή με εργοδότες, θα κανόνιζε συνεντεύξεις. Αυτός ήταν και ο λόγος που τότε μπήκαν στον ΟΑΕΔ υπάλληλοι με πτυχίο κοινωνικού λειτουργού, καθώς η προσωπική επαφή του υπαλλήλου ήταν καίριας σημασίας για τον οργανισμό.

Το εγχείρημα είναι πλέον μακρινή ανάμνηση. Ο ΟΑΕΔ δε λειτούργησε ποτέ έτσι. Οι υπάλληλοι μετατέθηκαν σε θέσεις διεκπεραίωσης γραφειοκρατικών καθηκόντων. Και η περίφημη “εξατομικευμένη προσέγγιση” έμεινε στα χαρτιά. Ακόμα και οι ίδιοι οι υπάλληλοι παραδέχονται πως κατά 70% η εύρεση εργασίας γίνεται από στόμα σε στόμα και από τα κονέ που έχεις...

Αγιε μου Βασίλη, στείλε ένα ABS γρήγορα. Μας προλαβαίνεις δε μας προλαβαίνεις...